الکترولیت در یک باتری سرب{0}اسید معمولی تقریباً از 36 درصد اسید سولفوریک و 64 درصد آب تشکیل شده است. این محلول اسیدی می تواند باعث سوختگی شیمیایی پوست شود. بنابراین، هنگام کار با باتری سرب{3}}اسیدی باید بسیار احتیاط کنید.

هنگامی که یک باتری سرب{0}اسیدی دوباره شارژ می شود، ممکن است مقداری از الکترولیت تبخیر شود و گاز هیدروژن از دریچه های سلول باتری خارج شود. گاز هیدروژن قابل اشتعال است، بنابراین باتری‌های سرب{1}}اسیدی باید دور از هرگونه منبع آتش یا شعله ذخیره و شارژ شوند.

یک باتری سرب-اسیدی از چندین صفحه الکترود سرب و اکسید سرب تشکیل شده است که در یک الکترولیت اسیدی غوطه ور شده اند. یک باتری خودرو می تواند بین 30 تا 60 پوند وزن داشته باشد. بلند کردن نامناسب باتری سرب-اسیدی می‌تواند باعث آسیب شود.

باتری‌های سرب{0}}اسید معمولی حداقل یک دریچه باتری در هر سلول دارند. همانطور که قبلا ذکر شد، الکترولیت ممکن است از طریق این دریچه در حین شارژ شدن باتری تبخیر شود. اگر سطح الکترولیت در هر یک از سلول های باتری کمتر از حداقل سطح مورد نیاز باشد، ممکن است باتری به درستی کار نکند. هنگامی که این اتفاق می افتد، باید آب مقطر را به سلول باتری آسیب دیده اضافه کنید تا سطح الکترولیت به حالت عادی برسد.